De meest gebruikte manier voor het bestrijden van gladheid is strooien met strooizout (natriumchloride).

Bij een dikke laag sneeuw moet dit eerst van de weg geschoven of geblazen worden. In Nederland heeft Rijkswaterstaat daarvoor verschillende machines.

Daarbij blijft altijd een laagje sneeuw op de weg achter, wat vervolgens met strooizout moet worden bestreden. Het strooizout vermengt zich met sneeuw of ijs en vormt pekel. Nadat er een aanzienlijke hoeveelheid auto’s overheen is gereden wordt het wegdek ijsvrij. Deze manier van gladheidbestrijding werkt het beste als er wordt gestrooid voordat bevriezing van het wegdek plaats heeft gevonden. Het zout zorgt ervoor dat het wegdek niet kan bevriezen. Een glad wegdek wordt hierdoor voorkomen.

Een gewone sneeuwploeg van Rijkswaterstaat. Auto’s met deze ploeg rijden schuin achter elkaar om meerdere rijstroken van een rijksweg schoon te vegen

Naast het strooien van zout is het strooien van zand ook mogelijk. Dit wordt in Nederland niet veel toegepast op wegen omdat zand alleen een stroef laagje over de ijslaag legt, en niet het ijs laat smelten. Dit is dan alleen handig op trottoirs en kleine oppervlakten. In sommige parken wordt zand gestrooid om de beplanting tegen bodemverzouting te beschermen.

Berichten

Winterbanden

De discussie over het laten monteren van winterbanden laait jaarlijks op als het kouder wordt. De feiten en fabels op een rij.

Sinds de strenge winter van 2009 is de winterband definitief doorgebroken bij autorijdend Nederland. Gemiddeld rijdt eenderde van de personenauto’s in de koudste tijd van het jaar op een winterband, blijkt uit de jaarlijkse Bandenmonitor van autoserviceketen Kwik-Fit. Met het koude seizoen in aantocht laait de traditionele discussie rondom het nut van winterbanden weer op. Tijd om een aantal feiten en fabels op een rijtje te zetten. Lees meer